Dit is Feetje

Gevoelig, intuïtief en bedachtzaam

Thuis, in de klas of in je praktijk: iedereen kent wel een MiniMuzikant. Misschien herken je er zelfs eentje in jezelf.

Soms is er eentje die nét iets meer lijkt op te merken dan de rest.

Die voelt dat de sfeer veranderd is voordat iemand iets heeft gezegd. Die ziet dat een ander kind niet lekker in zijn vel zit en voorzichtig vraagt of er iets is. Die lang kan nadenken over iets wat eerder die dag gebeurde en ineens zegt:

“Weet je wat we eigenlijk anders hadden kunnen doen?”

Misschien zit er eentje in je klas die na een drukke ochtend ineens helemaal op is. Die zich terugtrekt wanneer er veel geluid, beweging of emoties om haar heen zijn. Of ontmoet je in je praktijk een kind dat verrassend diep kan nadenken over zichzelf, anderen en waarom dingen gebeuren.

Een kind dat veel ziet. Veel denkt. En misschien vooral: veel voelt.

Herken je het? Dan herken je misschien wel een beetje Feetje.

Even voorstellen: Feetje

Feetje is één van de vijf MiniMuzikantjes, onze fictieve personages die kinderen helpen groeien in hun sociaal-emotionele en lichamelijke ontwikkeling.

Feetje houdt van knutselen. Van creëren, rustig bezig zijn en haar gedachten de ruimte geven.

Want Feetje is een echt filosoofje.

Ze denkt graag na over wat er gebeurt. Over waarom iets ging zoals het ging. Over wat ze zelf heeft gedaan en wat een volgende keer misschien anders of beter zou kunnen.

Feetje kan goed reflecteren.

Ze kijkt niet alleen naar wat er gebeurt, maar ook naar haar eigen denken en handelen. Dat noemen we ook wel metacognitie: kunnen nadenken over je eigen gedachten, keuzes en aanpak.

Maar Feetje denkt niet alleen veel.

Ze voelt ook veel.

Feetje is een gevoelige gids.

Ze is intuïtief, heeft een groot verantwoordelijkheidsgevoel en kan vaak goed aanvoelen wat een ander nodig heeft. Soms merkt ze aan een blik, een stem of een klein gebaar al dat er iets aan de hand is.

Dat maakt haar opmerkzaam, betrokken en zorgzaam.

Maar zoveel opmerken en verwerken kost ook energie.

Als alles een beetje harder binnenkomt

Geluiden. Een volle ruimte. Veel kinderen door elkaar.

Een verandering in sfeer. Een vervelende opmerking.

Spanning bij iemand anders.

Voor Feetje kan informatie intens binnenkomen. Ze raakt daardoor sneller vermoeid of overprikkeld en kan behoefte hebben aan rust, overzicht en tijd om alles wat ze heeft ervaren te verwerken.

Dat betekent niet dat er iets mis is met haar gevoeligheid.

Diezelfde gevoeligheid helpt haar immers ook om nuances te zien die anderen misschien missen.

Haar kracht en haar kwetsbaarheid liggen dicht bij elkaar.

Feetje hoeft dus niet te leren om minder te voelen. Ze mag leren herkennen wanneer het te veel wordt.

Wat gebeurt er in mijn lijf? Wanneer wordt mijn hoofd vol?

Wat geeft mij weer rust? Wanneer heb ik even tijd voor mezelf nodig?

Hoe beter Feetje haar eigen signalen leert kennen, hoe beter ze voor haar gevoeligheid kan zorgen.

Wat kunnen we van Feetje leren?

Feetje laat zien hoeveel kracht er zit in vertragen.

In niet onmiddellijk reageren. In eerst even nadenken.

Terugkijken op wat er gebeurde en jezelf afvragen:

Hoe ging dat eigenlijk? Wat ging goed?

Wat zou ik een volgende keer anders kunnen doen?

Dat vermogen tot zelfreflectie is ontzettend waardevol.

Feetje neemt verantwoordelijkheid voor haar eigen handelen en kijkt graag naar wat zíj kan doen. Ze voelt zich daardoor vaak zelfstandig en zelfredzaam.

Ze wacht niet altijd af tot iemand anders iets voor haar oplost.

Ze denkt:

Wat kan ik zelf doen?

Maar ook daarin mag Feetje balans ontdekken.

Want verantwoordelijkheid nemen voor jezelf is iets anders dan verantwoordelijkheid dragen voor álles wat er om je heen gebeurt.

Niet alles is van jou

Omdat Feetje zoveel voelt, veel nadenkt en goed aanvoelt wat anderen nodig hebben, kan er gemakkelijk iets gebeuren:

Ze gaat zorgen. Misschien probeert ze de sfeer weer goed te maken.

Misschien denkt ze lang na over wat zij anders had kunnen doen.

Misschien voelt ze dat iemand verdrietig is en wil ze daar iets mee.

Dat verantwoordelijkheidsgevoel is een prachtige kwaliteit.

Maar Feetje mag ook leren vragen:

Is dit eigenlijk van mij?

Sommige dingen kun je veranderen. Andere niet.

Je kunt verantwoordelijkheid nemen voor wat jij zegt en doet.

Maar je bent niet verantwoordelijk voor ieder gevoel van een ander.

Je kunt iemand helpen. Maar je hoeft niet alles op te lossen.

Je kunt nadenken over wat je anders wilt doen.

Maar je hoeft niet na iedere moeilijke situatie eindeloos te blijven zoeken naar wat jíj beter had moeten doen.

Soms mag Feetje ook denken:

Ik heb gedaan wat ik kon. Nu mag ik het loslaten.

Gevoelig zijn hoeft niet opgelost te worden

Misschien is dat wel één van de belangrijkste dingen die Feetje ons kan leren.

Een gevoelig kind heeft niet automatisch een dikkere huid nodig.

Soms heeft het vooral volwassenen nodig die helpen begrijpen wat er gebeurt.

Niet: “Trek het je niet zo aan.”

Maar: “Ik merk dat dit veel met je doet.”

Niet: “Kom op, gewoon weer meedoen.”

Maar misschien eerst: “Is het even te veel? Wat heb je nodig?”

We hoeven gevoeligheid niet weg te trainen.

We kunnen kinderen helpen om hun gevoeligheid te leren dragen.

Door lichaamssignalen te herkennen. Grenzen te voelen.

Rust op te zoeken wanneer dat nodig is.

Te weten welke prikkels energie kosten en waarvan ze juist opladen.

En vooral door te ervaren:
Ik hoef niet minder te voelen om goed te zijn zoals ik ben.

Een filosoofje dat soms ook gewoon mag zijn

En misschien mag Feetje nóg iets leren. Niet iedere ervaring hoeft uitgebreid geanalyseerd te worden. 😉

Reflecteren is prachtig. Maar soms hoeft er geen antwoord te komen.

Soms hoeft Feetje niet te bedenken waarom iets gebeurde, wat ze ervan kan leren of hoe het een volgende keer beter kan.

Soms mag ze gewoon knutselen. Dromen. Even stil zijn. Niets oplossen.
En haar hoofd rust geven.
Want ook een klein filosoofje hoeft niet altijd na te denken.

Zing mee met Feetje 🎵

In de liedjes van De MiniMuzikantjes kom je Feetje tegen in alles wat te maken heeft met voelen, nadenken, reflecteren, verantwoordelijkheid nemen en goed luisteren naar jezelf en anderen.

Maar ook in liedjes over overprikkeling, rust nemen, grenzen herkennen, loslaten en ontdekken dat je niet alles hoeft op te lossen.

Feetje hoeft niet minder gevoelig te worden. Ze hoeft niet minder na te denken.

En ze hoeft haar prachtige intuïtie zeker niet kwijt te raken. Ze mag leren:

Ik mag voelen wat ik voel.
Ik mag luisteren naar mijn lijf.
Ik kan kijken naar wat ík kan doen.
Ik hoef niet alles op te lossen.
En als het even te veel wordt, mag ik voor mezelf zorgen.

Want misschien is dát wel de mooiste kracht van een gevoelige gids:

niet alleen goed kunnen aanvoelen wat een ander nodig heeft, maar uiteindelijk ook steeds beter voelen wat je zelf nodig hebt. ❤️